Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα «Τα παιδιά της γαλαρίας». Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα «Τα παιδιά της γαλαρίας». Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025

Ενα «ζηλευτό» μέλλον υπαξιωματικού σε κάθε σημείο του πλανήτη, #για_τους_Πολεμικούς_ευρωΝΑΤΟικούς_Σχεδιασμούς.

 

Διαβάζοντας το πολυνομοσχέδιο
Οι διαρροές, η διαβούλευση, μέχρι και η κατάθεση του πολυνομοσχεδίου, όλα αυτά συνέπεσαν με ένα κρεσέντο ανακοινώσεων του νέου δόγματος πολέμου από τον ΥΕΘΑ. Ετσι, διαβάζοντας το ένα δεν αποφεύγει κάποιος να το συνδέει με το άλλο ζήτημα.
Εστω και χωρίς βαθιές ειδικές γνώσεις, δεν μπορεί παρά να προβληματίζεσαι! Οι φρεγάτες, λέει, όντας «πολύ ακριβές» κατά τον υπουργό, με πλήρωμα κατά κύριο λόγο ανθρώπους που σύμφωνα με το νομοσχέδιο θα είναι μια ζωή υπαξιωματικοί, δεν θα αμύνονται στο Αιγαίο, «γιατί είναι επικίνδυνο» και «έχουν δουλειές αλλού».
Πάντως δεν φαίνεται να εξετάζεται από την κυβέρνηση και τον υπουργό της «άμυνας» με τι ηθικό θα ταξιδεύουν και θα πολεμούν αυτοί οι υπαξιωματικοί αν χρειαστεί!
Είναι τελικά σαφές ότι η κυβερνητική πολιτική επιδιώκει την αλλαγή της φιλοσοφίας του στρατιωτικού, από εκείνη του πατριώτη σε αυτήν του μισθοφόρου! Ετσι!
Γιατί για να επιχειρεί όπου Γης, χρειάζεται μισθοφόρους!
Αλλωστε δεν μπορεί να θεωρηθεί ασύνδετη με τα προηγούμενα η πρόβλεψη για «εθελοντική» (προς το παρόν) στράτευση των γυναικών.
Τους δίνονται μάλιστα, ως κίνητρο, «προνόμια» για τη σταδιοδρομία τους ως ΕΠΟΠ!
Ενα «ζηλευτό» δηλαδή μέλλον υπαξιωματικού σε κάθε σημείο του πλανήτη, με βάση τους πολεμικούς ευρωΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς.
Να διευκρινίσουμε ότι για την αποζημίωση του προσωπικού που εκτελεί «ειδικές» αποστολές συνεχίζεται το πλαφόν στα 16.000.000 ευρώ ετησίως.
Πλαφόν όμως τίθεται μόνο σε ό,τι αφορά την πατρίδα, γιατί το ποσό αυτό μπορεί να προσαυξάνεται μόνο στις περιπτώσεις αποστολών στο εξωτερικό στο πλαίσιο ευρωΝΑΤΟικών «υποχρεώσεων της χώρας».
Συγχωρήστε μου «… τις υποχρεώσεις τους μέσα», μέρες που είναι, που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας και βαφτίζονται «εθνικά», γιατί απλά …δεν είναι λαϊκά!
Μιλά και ο επικεφαλής της Μεσογείων με ύφος δέκα καρδιναλίων για κουλτούρα θυσίας και φέρετρα με σημαία μάλιστα «ευρωπαϊκή».
Ολα τούτα ξεστομίζονται σε μέρες που συμπληρώνονται 70 χρόνια από τα άλλα φέρετρα και τους ανάπηρους του πολέμου στην Κορέα!

Υπόψιν όμως ότι οι υπαξιωματικοί του νομοσχεδίου που θα πέσουν στη μάχη δεν θα λάβουν μετά θάνατον, ούτε καν τιμητικά, βαθμό αξιωματικού! Με βάση το πολυνομοσχέδιο, το πολύ – πολύ θα λάβουν τον ανώτερο δικαιούμενο βαθμό του ανθυπασπιστού, όπως προβλέπεται! Μάλιστα! Τους υπαξιωματικούς που κατά την ύψωση της σημαίας στον «Κίμωνα» προσφωνήθηκαν απλά ως «ναυτικοί» (!) η ηγεσία τούς καλεί να δώσουν το αίμα τους! Τους στερεί όμως τους βαθμούς αξιωματικού, τους οποίους χορηγεί αφειδώς σε «έχοντες και κατέχοντες», που …της φτιάχνουν πολλαπλώς την «πρόσοψη»!
Με ύφος διαλαλεί πως σε ό,τι αφορά την απουσία από το Αιγαίο των φρεγατών (ή μήπως και όλου του στόλου;) θα φορτώσουμε, λέει, με πυραυλικό πυροβολικό τα νησιά και άμα «κοτάει» ο εχθρός, ας επιχειρήσει!
Αμυνα λοιπόν – ή, ακριβέστερα, «κατενάτσιο», που θυμίζει τα λεγόμενα Γεραπετρίτη για τα «έξι ν.μ.».
Τακτική απάντηση (κάπως σαν «έξοδος» των πολιορκημένων) σε τυχόν επιτιθέμενο, και μάλιστα με κάθε διατιθέμενη ισχύ, φαίνεται να αποκλείεται, ή τουλάχιστον αυτό «περνάει» σαν μήνυμα.
Αλλά, σκέφτεται ο αδαής, πόσοι πύραυλοι θα διατίθενται σε κάθε νησί;
Τεράστια τα νούμερα που απαιτούνται και μεγάλο το κόστος, θαρρώ!
Αντίστοιχα, οι φρεγάτες πόσους πυραύλους θα χρειαστεί να διαθέτουν ώστε τα «στρατηγικά» πλήγματα στο εχθρικό έδαφος να θεωρηθούν …επαρκώς αποτρεπτικά;
Ασε που από τους μακρινούς ωκεανούς όπου θα βρίσκονται …«τρέχα γύρευε»!
Μα, για τον όποιο θεό πιστεύουν εκεί στη Μεσογείων, μελέτες γίνανε; Ποιοι τις εκπόνησαν; Προσομοιώσεις σεναρίων μήπως; Συγκλήθηκαν τα όργανα; Παραιτήσεις δεν είδαμε πάντως, παρά μόνο από πολλούς χαμηλόβαθμους, για λόγους επιβίωσης.
Στις γιορτές των ΕΔ των προηγούμενων ημερών οι εν ενεργεία ελπίζω να κοίταζαν τον υπουργό με μισό μάτι, για το νέο δόγμα, και μαζί με τους απόστρατους, για το πολυνομοσχέδιο και τόσα άλλα.
Διαβάζοντας το νομοσχέδιο διαπιστώνεις ότι οι προβλέψεις του για τα μετοχικά ταμεία είναι κατάφωρα σε βάρος των στελεχών.
Με Προεδρικά Διατάγματα και Υπουργικές Αποφάσεις – άρα αποφασίζομεν και διατάσσομεν – θα ρυθμίζεται π.χ. το ύψος του εφάπαξ και του μερίσματος που θα πάρει το στέλεχος με την αποστρατεία του, όπως και το ύψος του βοηθήματος οικονομικής και επαγγελματικής αυτοτέλειας (ΒΟΕΑ) των παιδιών του!
Ολα αυτά τα αρνητικά, για τις οικογένειες των στρατιωτικών, εννοείται χωρίς προηγούμενη μελέτη, έστω για τα μάτια του κόσμου!
Σε ό,τι αφορά τους μισθούς, φαίνεται να δίνει κάποια ψίχουλα, αλλά κόβει μέχρι και έξι βαθμούς, άρα και τους αντίστοιχους μισθούς.
Εννοείται ότι κουβέντα δεν γίνεται για 13ο και 14ο μισθό και συντάξεις!Εκεί όμως που η κοροϊδία των υπαξιωματικών χτυπάει ταβάνι με το νομοσχέδιο είναι οι προβλέψεις για τις Σχολές Υπαξιωματικών!
Η υποτιθέμενη ανωτατοποίησή τους είναι εντελώς προσχηματική.
Προσπαθεί να ικανοποιήσει, χωρίς όμως αντίκρισμα, ένα πάγιο αίτημα των μόνιμων υπαξιωματικών.
Αν και οι Σχολές εννοείται ότι θα αποδίδουν πτυχία ισοδύναμα με τα πτυχία των ΑΕΙ, ωστόσο αν κάποιος απόφοιτός τους επιθυμεί να μεταταχθεί στο Σώμα των Αξιωματικών θα πρέπει να κατέχει πτυχίο άλλου ΑΕΙ!
Είναι τουλάχιστον οξύμωρο να αποφοιτούν από «ανώτατες» σχολές αλλά να παραμένουν υπαξιωματικοί για μια ζωή, χωρίς παραπέρα εξέλιξη και, φυσικά, πάνω απ’ όλα με νοοτροπία μισθοφόρου! Είναι προφανές ότι απαξιώνονται οι Σχολές Υπαξιωματικών, ώστε να οδηγηθούν τελικά στο κλείσιμό τους και άρα να εξοικονομηθούν πόροι γενικά και για την ενίσχυση της πολεμικής οικονομίας της χώρας και της ΕΕ.
Τελικά τα προσβλητικά, απαράδεκτα σχόλια του υπουργού για τα στελέχη, όπως και οι περισσότερες από τις προβλέψεις του πολυνομοσχεδίου, δείχνουν μια αυταρχική – απολυταρχική νοοτροπία, κυριολεκτικά ένα μαστίγιο στην πλάτη του στρατιωτικού προσωπικού!
Ενα μαστίγιο που θρασύτατα παρουσιάζεται από τα παπαγαλάκια σαν «καρότο»! Ενα μαστίγιο, με υπογραφή κυβέρνησης ΝΔ και υπουργού Ν. Δένδια, που πάει …σύννεφο, καθώς το πολυνομοσχέδιο – ταφόπλακα έρχεται να συμπληρώσει την ευρύτερα αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης με την ανοχή και των λοιπών κομμάτων, πλην ΚΚΕ!

Η πολιτική αυτή περιλαμβάνει και τον νόμο που προηγήθηκε για τα στρατιωτικά νοσοκομεία της ιδιωτικοποίησης. Επίσης σε όφελος του ιδιώτη «κουρεύτηκαν» κατάλληλα όλες οι περιπτώσεις που κάτι κέρδιζαν τα ταμεία, προς όφελος του προσωπικού. Η ζωή της οικογένειας του στρατιωτικού είναι δύσκολη μέσα στην ακρίβεια. Σχέδια για κατοικίες είναι σταγόνα στον ωκεανό. Κατά τα λοιπά, όμως, ο κίνδυνος της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας του στρατιωτικού είναι θέμα «κουλτούρας» για τον υπουργό!
Τελικά, διαβάζοντας το πολυνομοσχέδιο σκέφτεσαι ότι ως Κερκυραίος, ο Ν. Δένδιας μάλλον εζήλωσε τη φήμη του πρώτου Αγγλου ύπατου αρμοστή Επτανήσων, μετά τη Συνθήκη του Παρισιού της 5ης Νοεμβρίου 1815.
Ο περίφημος Μέιτλαντ (Sir Thomas Maitland) για πολλές δεκαετίες και έως πολύ αργότερα έμεινε ο φόβος και ο τρόμος του λαού των Επτανήσων, για την αυταρχική και δυσβάσταχτη διοίκησή του. Είναι γνωστό όμως ότι η επτανησιακή κοινωνία αντέδρασε σθεναρά στην ξένη κηδεμονία!
Οι ε.ε. και ε.α. συνάδελφοι αντιδρούν επίσης σθεναρά στο πολυνομοσχέδιο και δίνουν, μήνες τώρα, αγώνα πρωτοφανή!
Στηρίζονται και ανταποδίδουν τη στήριξή τους σε άλλες κατηγορίες συμπολιτών μας.
Δημιουργείται στην πράξη μια κοινωνική συμμαχία φορέων και λαϊκών δυνάμεων που αλληλοσυμπαραστέκονται!
Αυτή η συμμαχία είναι πραγματική κατάκτηση για όλους μας! Αυτήν την κοινωνική συμμαχία ας ενισχύσουμε και ας διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Το νομοσχέδιο – ταφόπλακα να μην ψηφιστεί!
Γιάννης ΝΤΟΥΝΙΑΔΑΚΗΣ
Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.

Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2025

Αυτό το κόκκινο το τρένο, μάνα διαλέξαμε...

 

Σήμερα σιγοπαίζει κάπου στην άκρη του μυαλού μου το "Εμβατήριο της Σιωπής" του Λουκιανού Κηλαηδόνη, ένα τραγούδι που γράφτηκε μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.
Φυσικά πρόκειται για ένα τραγούδι βυθισμένο στην αριστερή μελαγχολία και την πολιτική υποχώρηση, χαρακτηριστικά μιας αριστεράς που είχε αρχίσει να τα ενστερνίζεται ήδη από τη δεκαετία του 1980 και τις εμφανείς αποτυχημένες προσπάθειες του Γκορμπατζόφ για την περιβόητη "ανασυγκρότηση" αλλά και το πολιτικό αδιέξοδο των άλλων δρόμων, των "δεύτερων" και "τρίτων" δρόμων προς το σοσιαλισμό.
Σε κάθε περίπτωση, η δική μου γενιά αναγκάστηκε να ζήσει χωρίς εκείνη τη "Γη της Επαγγελίας", χωρίς τη σοσιαλιστική πατρίδα που αποτελούσε τον κυματοθραύστη του καπιταλιστικού ρεαλισμού όχι μόνο στην πολιτική αλλά σε κάθε διάσταση του κοινωνικού. Από ένα σημείο και μετά, μάθαμε στην ωμότητα της δεοντολογίας πως "όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται", καθώς όλα έχουν μια τιμή και ιδίως η ίδια η ανθρωπότητα. Και παρά τα δεκάδες στραβά της, καμία ΕΣΣΔ δεν θα ερχόταν πια να μας σώσει από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η ιστορία είχε τελειώσει και ξεκινούσε χωρίς κανένα εμπόδιο, πια, το νεοφιλελεύθερο πάρτι.
Είδαμε τους μετανάστες της ΕΣΣΔ να φτάνουν στα πέρατα του κόσμου μέσα σε κρύα ψυγεία φορτηγών, παλιές δασκάλες και καθηγήτριες να γίνονται στην καλύτερη καθαρίστριες και σερβιτόρες στη χειρότερη θύματα trafficking, όσες επέζησαν από τα χέρια των διακινητών τους. Είδαμε παλιούς απόφοιτους του Πολυτεχνείου της Μόσχας να γίνονται εργάτες γης, μπετατζήδες, οδοκαθαριστές για λίγες δραχμές και μερικά μεταχειρισμένα ρούχα. Και μια στις τόσες, σε κάποιο διάλειμμα από την εργασία τους, να ψελλίζουν σε κάποιο ευήκοο αυτί κάποιον στίχο του Πούσκιν ή του Μαγιακόφσκι.
Είδαμε τα παράσημα και τις στολές εκείνων που κάποτε ισοπέδωσαν το Τρίτο Ράιχ και τον φασισμό, να πουλιούνται στις μαύρες αγορές του κόσμου για λίγα ρούβλια, η ιστορία του μεγαλύτερου αγώνα της ανθρωπότητας να δίνεται όσο-όσο για ένα καρβέλι ψωμί και λίγα μακαρόνια.
Αλλά κάποτε, σε εκείνο το βαθύ "κάποτε" του χρόνου, υπήρξαν και εκείνοι που αναφέρει ο Κηλαηδόνης στο σιωπηλό "Εμβατήριο" του, όχι ως ήρωες αλλά ως τα δρώντα υποκείμενα που τόλμησαν να ονειρευτούν έναν άλλον κόσμο, έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος δεν εκμεταλλεύεται τον άλλον άνθρωπο, όπου η χειραφέτηση αποτελούσε ένα ανοιχτό πεδίο ακαθόριστων και διαρκών επιλογών και δεν χωρούσε μέσα σε ορολογίες και σε καπιταλιστικές βολικές ταμπέλες, όπου εκείνο το κόκκινο τρένο χάραζε καινούριες πορείες, καινούριες αξίες και καινούριους στοχασμούς στο μπόι των ανθρώπων.
Έναν κόσμο όπου πολύ απλά, η εργατική τάξη μπορούσε να ζήσει και να πεθάνει αξιοπρεπώς, μνημονεύοντας ενίοτε τους στίχους του Πούσκιν ή του Μαγιακόφσκι που τους έμαθε σε μια δημόσια παιδεία που ήταν για όλους. Μια εργατική τάξη που δεν θα ήταν πια το προλεταριάτο της διαρκούς εκμετάλλευσης και υφαρπαγής της υπεραξίας του, αλλά ο κεντρικός μοχλός που κινεί την ιστορία της ανθρωπότητας για την ίδια την ανθρωπότητα, όπως πάντα ήταν έτσι και αλλιώς.
Εκατομμύρια άνθρωποι έκλαψαν πικρά εκείνη την ημέρα του 1991, ακόμα και ορισμένοι που είχαν διαχωρίσει δεκαετίες νωρίτερα τις πολιτικές τους γραμμές από το ΚΚΣΕ. Εκατομμύρια καρδιές βούλιαξαν στην αριστερή μελαγχολία εκείνη τη βραδιά, μια κατάρα που δεν λέει να φύγει από πάνω μας τριανταπέντε χρόνια.
Ήταν το τέλος μια μεγάλης εποχής, μιας γενναίας εποχής όπου το κόκκινο τρένο έκανε μια αόριστη παύση στην πορεία του μέχρι να ξαναμπεί με φόρα στις καρδιές και στις συνειδήσεις των ανθρώπων που θα θελήσουν να σπάσουν μόνοι τους τις αλυσίδες που τους βαραίνουν.
Αυτό το κόκκινο το τρένο, μάνα διαλέξαμε και εμείς, με το όνειρο μας φορτωμένο, που στις καρδιές βάζει φωτιά.
Αυτό το κόκκινο το τρένο, μάνα διαλέξαμε και εμείς, γιατί είναι από τη λευτεριά σταλμένο για το ταξίδι της ζωής.
Αυτό το κόκκινο το τρένο είναι για εμάς τίτλος τιμής.

Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025

Μαρία μου 📩 Επιμένεις λοιπόν χωρίς Χρώματα ?

 


Ζάντε Ρεβολουσιον
22 Δεκεμβρίου 2025 στις 4:13 π.μ. 
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια

Μαρία μου εμείς οι εργάτες,
νιώθουμε τον πόνο σου και είμαστε μαχητικά κοντά σου αλληλέγγυοι, όπως και με τους υπόλοιπους 56 συγγενείς που το αστικό κράτος από την πολιτική του στους σιδηρόδρομους, θυσίασε για το κέρδος.. τα παιδιά σας.
Όπως και των θυμάτων στο Μάτι, στην Μάνδρα, στους δρόμους καρμανιόλα.. στις εργασιακές γαλέρες της χώρας μας που κάθε δεύτερη ημέρα θυσιάζεται και ένας εργάτης για τα κέρδη της εργοδοσίας..
Όπως και στα θύματα των πολέμων στη γειτονιά μας και πιο δίπλα όλου του κόσμου για να χορτάσει αίμα ο δράκουλας-κέρδος των μεγιστάνων του πλανήτη μας..

Μαρία μου συμπάθιο που μπορεί να σε θίξω αλλά μέχρι σήμερα Δεν σε άκουσα να μιλάς για τα παραπάνω θύματα που συντροφεύουν την κόρη σου-μαςΔεν Σε είδα σε κάποια κινητοποίηση για Αυτά, των εργαζομένων ή των Αγροτών σήμερα..
Μαρία μου, μακριά από κόμματα και χρώματα λες, το αίμα του παιδιού σου είχε όμως χρώμα..
τα εργατικά και άλλα εγκλήματα στη χώρα μας, στη Γάζα, στο κόσμο, έχει χρώμα, το ίδιο χρώμα που είχε το αίμα του παιδιού σου..
Επιμένεις λοιπόν χωρίς χρώματα ?

Μαρία μου το αίμα του Φύσσα του Λουκμάν κλπ έχει χρώμα.. αλλά μέχρι τώρα Δεν σε είδαμε να κάνεις κάποια δήλωση ενάντια στην εγκληματική οργάνωση που έδωσαν την εντολή να χρησιμοποιηθεί το μαχαίρι για να χυθεί το αίμα..
Μαρία μου, από τις ελλείψεις στα Νοσοκομεία σε Γιατρούς κλπ που πληρώνει εκατόμβες θυμάτων καθημερινά ο Λαός μας, Αυτά τα θύματα που η πολιτική του κέρδους θυσιάζει, έχει πολιτικό χρώμα..
Στα αδιέξοδα που εγκλωβίζει αυτό το ταξικό σύστημα το λαό, αλλά ιδιαίτερα τα παιδιά μας στο σχολειό, στο χωράφι, στο πανεπιστήμιο, στα 13ωρα της ταξικής γαλέρας έχει πολιτικό χρώμα..
Τώρα Μαρία μου μόνο κάποιος αφελής ή ανίδεος μπορεί να πιστεύει πως απ' τη δικαιοσύνη αυτού του αστικού κράτους ή των θεσμών της ΕΕ, θα βρει δικαίωση, όταν τα εγκλήματα τους, όπως ανέφερα παραπάνω είναι καθημερινά σε όλες τις δραστηριότητες στη ζωή μας..
Αυτό το σύστημα που ζούμε Μαρία μου λέγεται καπιταλισμός και δεν αλλάζει, δεν φτιασιδώνεται.. μόνο Ανατρέπεται απ΄τη Πρωτοπορία όσων δίνουν το Αίμα τους, με τους συμμάχους τους (που αντιμετωπίζουν τα ίδια θέματα) και
το Κόκκινο από αίμα, όπως της κόρης σου, Κόμμα τους ! 
Αν Όντως Θες να Βρει Δικαίωση το Αίμα του Παιδιού Σου, Έλα Κοντά μας,* Μαζί μας να Σταματήσουμε να Χύνουν το Αίμα Μας...                                           _______________________________19.1.26 Έλα Κοντά μας,*

Μαρία μου Ανακαλώ να έρθεις κοντά μας !
Η παρουσία σου, με τις ακροδεξιές σου δηλώσεις περί αμβλώσεων (δες κάτω) και η "τυχαία"  φωτογραφία σου με "αγίους" στο κυπριακό DownTownΞεχείλισε το ποτήρι της Αναμονής.. που μπορούσα να αντέξω.
                                                    *********************




                                                     ***************




Γιώργος Τσιμεντάς

12/1/2026 4 ώρ. 
𝚶 𝛋𝛂𝛉έ𝛎𝛂ς έ𝛘𝛆𝛊 𝛅𝛊𝛋𝛂ί𝛚𝛍𝛂 𝛎𝛂 𝛗𝛕𝛊ά𝛏𝛆𝛊 έ𝛎𝛂 𝛎έ𝛐 𝛋ό𝛍𝛍𝛂, ό𝛑𝛚ς 𝛐 𝛋𝛂𝛉έ𝛎𝛂ς έ𝛘𝛆𝛊 𝛕𝛐 𝛅𝛊𝛋𝛂ί𝛚𝛍𝛂 𝛎𝛂 𝛕𝛐 𝛙𝛈𝛗ί𝛔𝛆𝛊, ή 𝛎𝛂 𝛍𝛈 𝛕𝛐 𝛙𝛈𝛗ί𝛔𝛆𝛊, ό𝛑𝛐𝛖 𝛂𝛋𝛐ύς ό𝛍𝛚ς 𝛑𝛐𝛌𝛌ά 𝛂𝛔𝛕𝛊𝛋ά 𝛋ό𝛍𝛍𝛂𝛕𝛂 𝛋𝛒ά𝛕𝛂 𝛋𝛂𝛊 𝛍𝛊𝛋𝛒ό 𝛋𝛂𝛌ά𝛉𝛊, ή 𝛍𝛈 𝛋𝛒𝛂𝛕άς 𝛋𝛂𝛌ύ𝛕𝛆𝛒𝛂 𝛋𝛂𝛉ό𝛌𝛐𝛖..!
Κόμματα υπάρχουν πολλά, ΚΚΕ μόνο ένα, το κόμμα μπροστάρης στους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, το κόμμα που επαληθεύτηκε πολλές φορές στο παρελθόν, που θα επαληθεύεται και στο μέλλον..!
Μεσσίες των "ιδεών", "ενός ανθρώπινου καπιταλισμού" και μιας "ανεξάρτητης δικαιοσύνης", έχουμε δει και δοκιμάσει πολλούς, πολλοί από αυτούς ή διαφημίζουν πίτσες (μπλε κλπ..!), ή άλλα μονοπωλιακά αγαθά..!
Τα πολλά κόμματα είναι δεξαμενές κατακράτησης "ψήφων", για να μην φτάσουν αυτές ποτέ εκεί που θα μπορέσουν να έχουν δύναμη και αξία, η ψήφος στην αστική δημοκρατία είναι «ψευδή συνείδηση» (Κ. Μαρξ), αν δεν τους αρέσει το αποτέλεσμα των εκλογών θα κατεβάσουν την αστυνομία και τον στρατό..!
Ο καπιταλισμός επιβάλλεται στις λαϊκές μάζες μέσω της βίας που ασκεί το αστικό κράτος με πολύμορφους μηχανισμούς, που συνδυάζουν τη χειραγώγηση και την καταστολή.
Πόσο, για παράδειγμα, μπορεί να είναι ελεύθερη η ψήφος στα πλαίσια της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όταν η εργασιακή τρομοκρατία και η απειλή της ανεργίας, οι μηχανισμοί εξαγοράς συνειδήσεων, το αστικό ιδεολογικό οπλοστάσιο μέσα από την εκπαίδευση και τόσα άλλα διαμορφώνουν θέληση ενσωμάτωσης και υποταγής στο σύστημα για το μεγαλύτερο μέρος των μισθωτών και των οικογενειών τους, διαμορφώνουν ψευδή συνείδηση υποταγής των ταξικών τους συμφερόντων στους δήθεν «υπερταξικούς» «εθνικούς στόχους» (π.χ., ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και «ευρωπαϊκή πορεία» της χώρας) και οράματα που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του ταξικού τους αντιπάλου, των καπιταλιστών;
Η άρνηση της βίας (από τον λαό προς το σύστημα, το αντίθετο επιτρέπεται) αποτελεί επί της ουσίας άρνηση στις εκμεταλλευόμενες τάξεις της δυνατότητας για ανατροπή του καπιταλισμού, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης.
Ο Ένγκελς κάνοντας κριτική στον Ούγκεν Ντίρινγκ έλεγε: «Το ότι όμως η βία παίζει και άλλο ρόλο στην ιστορία, έναν επαναστατικό προοδευτικό ρόλο, το ότι δηλαδή σύμφωνα με τα λόγια του Μαρξ είναι η μαμή που από κάθε παλιά κοινωνία ξεγεννά μια καινούρια κοινωνία, ότι αποτελεί το όργανο με το οποίο επιβάλλεται η κοινωνική εξέλιξη και σπάζει τις αποστεωμένες, τις νεκρές πολιτικές μορφές - για όλα αυτά δε λέει λέξη ο κύριος Ντίρινγκ. Μόνο αναστενάζοντας και βογκώντας παραδέχεται πως ίσως για να ανατραπεί το οικονομικό σύστημα της εκμετάλλευσης μπορεί να χρειαστεί δυστυχώς η βία! Γιατί κάθε χρήση της βίας διαφθείρει εκείνον που τη χρησιμοποιεί!
Ο Καρλ Μαρξ αντιμετώπιζε την αστική ψήφο ως «ψευδή συνείδηση» και εργαλείο της κυρίαρχης τάξης, όπου η ψήφος απλώς επέλεγε ποιος θα εκπροσωπούσε τα συμφέροντα της αστικής τάξης, όχι του λαού, διαχωρίζοντας τον "αφηρημένο πολίτη" από τον πραγματικό άνθρωπο και τις ανάγκες του.
Η πραγματική χειραφέτηση, κατά τον Μαρξ, θα έρθει όταν ο άνθρωπος θα ενσωματώσει την πολιτική στην καθημερινή του ζωή, μετατρέποντας τις κοινωνικές δυνάμεις σε δικές του δυνάμεις, ξεπερνώντας την ανάγκη για ένα διαχωρισμένο κράτος, κάτι που ξεπερνά την απλή ψηφοφορία.
𝜜𝝊𝝉ό 𝝄 𝜧𝝅𝝆𝜺𝝌𝝉 𝝉𝝄 ή𝝃𝜺𝝆𝜺..:
"Ο μοναχικός έχει δυο μάτια.
Το κόμμα έχει χίλια μάτια.
Το κόμμα βλέπει εφτά χώρες.
Ο μοναχικός βλέπει μια πόλη.
Ο μοναχικός έχει την ώρα του.
Το κόμμα, όμως, έχει ώρες πολλές.
Ο μοναχικός μπορεί να εξολοθρευτεί.
Το κόμμα δεν μπορεί κανείς να το εξολοθρέψει -
γιατί είναι η εμπροσθοφυλακή των μαζών
και οδηγεί τον αγώνα τους
με τις μεθόδους των κλασικών, που δημιουργήθηκαν
από τη γνώση της πραγματικότητας. .."
𝚬𝛑ί𝛔𝛈ς ή𝛏𝛆𝛒𝛆 𝛋𝛂𝛊 𝛄𝛊𝛂 𝛕𝛐𝛖ς 𝛍𝛆𝛔𝛔ί𝛆ς..
..."Ξέφυγα από τους καρχαρίες
και νίκησα τους τίγρεις
μʼ έφαγαν όμως
οι κοριοί. .."
********************************
18.1.2026
 Από τη φωτογράφηση της πολιτικού Μαρίας Καρυστιανού για το κυπριακό DownTown

***********************************

Δευτέρα 19/01/2026 

ΚΚΕ: Το αναφαίρετο δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση δεν μπαίνει σε «διαβούλευση»

«Το αναφαίρετο δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση δεν μπαίνει σε "διαβούλευση"», σχολιάζει το Τμήμα της ΚΕ του ΚΚΕ για την Ισοτιμία και τη Χειραφέτηση της Γυναίκας σχετικά με τις δηλώσεις της Μ. Καρυστιανού.

Πιο συγκεκριμένα, το Τμήμα της ΚΕ αναφέρει τα εξής: 

«Η αμφισβήτηση του δικαιώματος των γυναικών στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση από την κυρία Μαρία Καρυστιανού αποκαλύπτει και τις αντιδραστικές, συντηρητικές ιδέες του υπό διαμόρφωση κόμματός της. Αυτό το κατεκτημένο δικαίωμα δεν τίθεται σε “δημόσια διαβούλευση”, είναι αδιαπραγμάτευτο και πρέπει να συνοδεύεται με όλη την αναγκαία επιστημονική και κοινωνική στήριξη, στο πλαίσιο ενός αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν συστήματος υγείας. Επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά ότι, πίσω από γενικόλογες διακηρύξεις, είναι πολύ εύκολο να κρύβονται αναχρονιστικές, συντηρητικές και αντιδραστικές ιδέες».

*************************

Νίκος Μπογιόπουλος

19_1_2026 2 ώρ. 
Οταν η κυρία Καρυστιανού "διχάζεται" όσον αφορά το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση, ένα αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα ("διαπραγματεύσιμο" μόνο στα μυαλά των σκοταδιστών και ισοπεδωμένο μόνο από φασιστικές εξουσίες όπως αυτές της Πολωνίας μέχρι τις Πολιτείες που λατρεύουν τον Τραμπ στην Αμερική), και όταν αμφισβητεί το δικαίωμα της άμβλωσης με δημοκρατικοφανείς προφάσεις ("να αποφασίσει η κοινωνία") και επιστημονικοφανείς όρους ("ως παιδίατρος κλπ, κλπ"), κάνει πολιτική δήλωση.
Και η πολιτική της δήλωση, πέραν της απόλυτης άγνοιας ή και ασέβειας απέναντι στους αγώνες για την κατοχύρωση ενός ανθρώπινου δικαιώματος (εν προκειμένω της άμβλωσης), προδίδει έναν βαθύτερο μεσαιωνισμό: Εκείνον που δεν αντιλαμβάνεται ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπαίνουν σε "διαβούλευση", δεν είναι ζήτημα "πλειοψηφιών", είναι κατακτήσεις που εγγυώνται τις κοινωνικές ελευθερίες μέσα από την προάσπιση της κάθε ατομικής ελευθερίας, ξεχωριστά.
Η πολιτική δήλωση της κυρίας Καρυστιανού είναι αποκαλυπτική όσο και συμβατή με την μέχρι τώρα αδιάψευστη εμπειρία πως πίσω από τις διακηρύξεις του τύπου "ούτε αριστερά - ούτε δεξιά" κρύβεται πάντα - και συνήθως σε ακραίες εκφάνσεις της - η δεύτερη.