Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μπολσεβίκοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μπολσεβίκοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2026

Τι επιτεύχθηκε στη Ρωσία υπό την ηγεσία των Μπολσεβίκων κ του Στάλιν.

 Επειδή έχουμε βαρεθεί την αντισταλινική προπαγάνδα, τρίβουμε στη μούρη των προπαγανδιστών χωρίς κανένα φίλτρο, την πραγματικότητα με αριθμούς.


Τι έγινε στη Ρωσία κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του Στάλιν.

Κατά τη διάρκεια της σταλινικής ηγεσίας, για 30 χρόνια, μια αγροτική, φτωχή χώρα που εξαρτάται από το ξένο κεφάλαιο έχει μετατραπεί σε μια ισχυρή στρατιωτική-βιομηχανική δύναμη σε παγκόσμια κλίμακα, στο κέντρο ενός νέου σοσιαλιστικού πολιτισμού. 


Ο φτωχός και αναλφάβητος πληθυσμός της τσαρικής Ρωσίας έχει γίνει ένα από τα πιο μορφωμένα και εκπαιδευμένα έθνη στον κόσμο.
 Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο πολιτικός και οικονομικός γραμματισμός των εργατών και των αγροτών όχι μόνο απέδωσε, αλλά και ξεπέρασε το επίπεδο εκπαίδευσης των εργατών και των αγροτών οποιασδήποτε ανεπτυγμένης χώρας εκείνη την εποχή. Ο πληθυσμός της Σοβιετικής Ένωσης αυξήθηκε κατά 41 εκατομμύρια.
Υπό τον Στάλιν, κατασκευάστηκαν περισσότερες από 1.500 μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των DneproGES, Uralmash, KhTZ, GAZ, ZIS, εργοστάσια στο Magnitogorsk, Chelyabinsk, Norilsk, Stalingrad. Ταυτόχρονα, δεν έχει δημιουργηθεί ούτε μία επιχείρηση αυτής της κλίμακας τα τελευταία 20 χρόνια της δημοκρατίας.



Ήδη το 1947, το βιομηχανικό δυναμικό της ΕΣΣΔ αποκαταστάθηκε πλήρως και το 1950 υπερδιπλασιάστηκε σε σχέση με το προπολεμικό του 1940. Καμία από τις χώρες που επλήγησαν από τον πόλεμο δεν είχε φτάσει ακόμη και στο προπολεμικό επίπεδο μέχρι τότε, παρά τις τεράστιες οικονομικές εισφορές από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι τιμές για τα βασικά τρόφιμα, κατά τη διάρκεια των 5 μεταπολεμικών ετών στην ΕΣΣΔ, έχουν μειωθεί περισσότερο από 2 φορές, ενώ στις μεγαλύτερες πρωτεύουσες χώρες αυτές οι τιμές έχουν αυξηθεί, και σε μερικές ακόμη και 2 ή περισσότερες φορές.

Αυτό μιλά για την τεράστια επιτυχία της χώρας στην οποία ο πιο καταστροφικός πόλεμος στην ιστορία της ανθρωπότητας έληξε μόλις πριν από πέντε χρόνια και η οποία υπέφερε περισσότερο από αυτόν τον πόλεμο !!
Το 1945, οι αστοί εμπειρογνώμονες έδωσαν μια επίσημη πρόβλεψη ότι η οικονομία της ΕΣΣΔ θα μπορούσε να φτάσει το επίπεδο του 1940 μόνο έως το 1965 - υπό την προϋπόθεση ότι θα είχε λάβει ξένα δάνεια. Φτάσαμε σε αυτό το επίπεδο το 1949 χωρίς εξωτερική βοήθεια.
Το 1947, η ΕΣΣΔ, η πρώτη μετά τον πόλεμο μεταξύ των κρατών του πλανήτη μας, κατάργησε το σύστημα κατανομής. Και από το 1948, ετησίως - έως το 1954 - μείωσε τις τιμές των τροφίμων και των καταναλωτικών αγαθών. Η παιδική θνησιμότητα το 1950 μειώθηκε σε σύγκριση με το 1940 περισσότερο από 2 φορές. Ο αριθμός των γιατρών αυξήθηκε κατά 1,5 φορές. Ο αριθμός των επιστημονικών ιδρυμάτων αυξήθηκε κατά 40%. Ο αριθμός των φοιτητών πανεπιστημίου αυξήθηκε κατά 50% κλπ.
Υπήρχε αφθονία διαφόρων βιομηχανικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής στα καταστήματα και δεν υπήρχε έννοια της έλλειψης. Η επιλογή φαγητού στα μανάβικα ήταν πολύ ευρύτερη από ό, τι στα σύγχρονα σούπερ μάρκετ, αλλά τώρα μόνο στη Φινλανδία μπορείτε να δοκιμάσετε λουκάνικο που θυμίζει το σοβιετικό από εκείνη την εποχή. Κονσέρβες καβουριών ήταν σε όλα τα σοβιετικά καταστήματα. Η ποιότητα και η ποικιλία καταναλωτικών αγαθών και προϊόντων διατροφής, αποκλειστικά εγχώριας παραγωγής, ήταν ασύγκριτα υψηλότερη από τα σύγχρονα καταναλωτικά αγαθά και τρόφιμα. Μόλις εμφανίστηκαν νέες τάσεις στη μόδα, εντοπίστηκαν αμέσως και μετά από μερικούς μήνες μοντέρνα προϊόντα εμφανίστηκαν σε αφθονία στα ράφια των καταστημάτων.
Οι μισθοί των εργαζομένων το 1953 κυμαίνονταν από 800 έως 3000 ρούβλια και άνω. Οι ανθρακωρύχοι και οι μεταλλουργοί ελάμβαναν έως και 8.000 ρούβλια. Νέοι σπεσιαλίστες μηχανικοί έως 1300 ρούβλια. Ο γραμματέας της περιφερειακής επιτροπής της CPSU ελάμβανε 1.500 ρούβλια και οι μισθοί των καθηγητών και των ακαδημαϊκών συχνά ξεπερνούσαν τα 10.000 ρούβλια.
Το κόστος του αυτοκινήτου Moskvich - 9000 ρούβλια, λευκό ψωμί (1 κιλό.) - 3 ρούβλια, μαύρο ψωμί (1 κιλό.) - 1 ρούβλι, βοδινό κρέας (1 κιλό) - 12,5 ρούβλια, ψάρια πέρκα - 8, 3 ρούβλια, γάλα (1 λίτρο) - 2,2 ρούβλια, πατάτες (1 κιλό) - 0,45 ρούβλια, μπύρα Zhigulevskoe (0,6 λίτρα) - 2,9 ρούβλια, chintz (1 μ.) - 6,1 ρούβλια. Ένα μεσημεριανό γεύμα στην τραπεζαρία κοστίζει 2 ρούβλια. Βράδυ σε ένα εστιατόριο για δύο άτομα, με ένα καλό δείπνο και ένα μπουκάλι κρασί - 25 ρούβλια.
Και όλη αυτή η αφθονία και η άνετη ζωή επιτεύχθηκε, παρά τη συντήρηση των 5,5 εκατομμυρίων, οπλισμένη "στα δόντια" με τα πιο σύγχρονα όπλα, τον καλύτερο στρατό στον κόσμο!
Από το 1946, ξεκίνησε η εργασία στην ΕΣΣΔ: για τα ατομικά όπλα και την ενέργεια, σε πυραύλους, σχετικά με την αυτοματοποίηση των τεχνολογικών διαδικασιών, σχετικά με την εισαγωγή της τελευταίας τεχνολογίας υπολογιστών και ηλεκτρονικών, σε διαστημικές πτήσεις, σχετικά με την προμήθεια αερίου στη χώρα, σε οικιακές συσκευές.
Ο πρώτος πυρηνικός σταθμός στον κόσμο τέθηκε σε λειτουργία στην ΕΣΣΔ ένα χρόνο νωρίτερα από ό, τι στην Αγγλία, και 2 χρόνια νωρίτερα από ό, τι στις ΗΠΑ. Τα ατομικά παγοθραυστικά δημιουργήθηκαν μόνο στην ΕΣΣΔ.


Έτσι, στην ΕΣΣΔ, σε ένα πενταετές σχέδιο - από το 1946 έως το 1950 - σε συνθήκες σκληρής στρατιωτικής-πολιτικής αντιπαράθεσης με την πλουσιότερη καπιταλιστική δύναμη στον κόσμο, τουλάχιστον τρία κοινωνικοοικονομικά καθήκοντα επιλύθηκαν χωρίς εξωτερική βοήθεια: 1) Αποκαταστάθηκε η Εθνική οικονομία. 2) Εξασφαλίστηκε η σταθερή αύξηση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού. 3) Έγινε ένα οικονομικό άλμα στο μέλλον.
Και ακόμη και τώρα υπάρχει μόνο λόγω της σταλινικής κληρονομιάς. Στην επιστήμη, τη βιομηχανία, σχεδόν σε όλους τους τομείς της ζωής.
Ο Αμερικανός προεδρικός υποψήφιος Stevenson αξιολόγησε την κατάσταση με τέτοιο τρόπο ώστε εάν συνεχιστεί ο ρυθμός αύξησης της παραγωγής στη Ρωσία του Στάλιν, τότε το 1970 ο όγκος της ρωσικής παραγωγής θα είναι 3-4 φορές υψηλότερος από αυτόν της Αμερικής.
Στο τεύχος Σεπτεμβρίου 1953 του περιοδικού National Business, το άρθρο του Χέρμπερτ Χάρις «Οι Ρώσοι Πλησιάζουν» σημείωσε ότι η ΕΣΣΔ ήταν μπροστά από οποιαδήποτε χώρα όσον αφορά την ανάπτυξη της οικονομικής δύναμης και ότι επί του παρόντος ο ρυθμός ανάπτυξης στην ΕΣΣΔ ήταν 2-3 φορές υψηλότερος από ό, τι στις ΗΠΑ.
Το 1991, στο σοβιετικό-αμερικανικό συμπόσιο, όταν οι «δημοκράτες» μας άρχισαν να φωνάζουν για το «ιαπωνικό οικονομικό θαύμα», ο Ιάπωνας δισεκατομμυριούχος Heroshi Terawama τους έδωσε ένα εξαιρετικό «χαστούκι στο πρόσωπο»: «Δεν μιλάς για το κύριο πράγμα, για τον ηγετικό σας ρόλο στον κόσμο. Το 1939 εσείς οι Ρώσοι είσαστε έξυπνοι και εμείς οι Ιάπωνες είμαστε ανόητοι. Το 1949 γίνατε ακόμη πιο έξυπνοι και ήμασταν ακόμα ανόητοι. Και το 1955, γίναμε σοφότεροι και εσείς μετατραπήκατε σε πεντάχρονα παιδιά. Ολόκληρο το οικονομικό μας σύστημα αντιγράφει σχεδόν πλήρως το δικό σας, με τη μόνη διαφορά ότι έχουμε καπιταλισμό, ιδιώτες παραγωγούς και ποτέ δεν έχουμε επιτύχει αύξηση άνω του 15%, ενώ εσείς, με τη δημόσια ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, έφτασε το 30% ή περισσότερο. Τα συνθήματά σας για την σταλινική εποχή κρέμονται σε όλες τις εταιρείες μας.»
Ένας από τους καλύτερους εκπροσώπους των πιστών εργαζομένων, σεβαστός από τον άγιο, Λουκά, Αρχιεπίσκοπο Συμφερόπολης και Κριμαίας, έγραψε: «Ο Στάλιν έσωσε τη Ρωσία. Έδειξε τι σημαίνει η Ρωσία για τον υπόλοιπο κόσμο. Και ως εκ τούτου, ως Ορθόδοξος Χριστιανός και Ρώσος πατριώτης, υποκλίνομαι βαθιά στον σύντροφο Στάλιν.»
Ποτέ στην ιστορία της η χώρα μας δεν γνώρισε τόσο μεγαλοπρεπείς μετασχηματισμούς όπως στην εποχή του Στάλιν! Όλος ο κόσμος ήταν έκπληκτος από την επιτυχία μας! Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η "διαβολική" εργασία πραγματοποιείται τώρα - για να μην επιτρέψει ξανά την ανάδειξη των μοχλών δύναμης της κατάστασης των ανθρώπων συγκρίσιμη με την εσωτερική τους δύναμη, τις ηθικές ιδιότητες, τη στρατηγική σκέψη, τις οργανωτικές δεξιότητες και τον πατριωτισμό με τον Joseph Vissarionovich Stalin.
Όμως, ένα τέταρτο του αιώνα ανεξέλεγκτης προπαγάνδας εναντίον του Στάλιν δεν έφερε νίκη στους οργανωτές της ούτε καν πάνω στον νεκρό Στάλιν.

Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025

ΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΤΟΥ ΠΕΛΕΤΙΔΗ *ΡΗΜΑΞΑΝ* ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ (φωτο)


Από Κώστας Πελετίδης - Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Πατρέων
3 ώρ. ·
Τα μεγάλα έργα που σφραγίζουν την εικόνα της σύγχρονης Πάτρας και προστατεύουν την ιστορική της κληρονομιά

ΕΡΓΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ
Όλα αυτά τα χρόνια η Δημοτική Αρχή υλοποιεί και σχεδιάζει εκτεταμένες αναπλάσεις στις συνοικίες και το Ιστορικό Κέντρο, αλλά και πλήθος παρεμβάσεων σε κτίρια και κοινόχρηστους χώρους με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων, αλλά και τη διάσωση και αξιοποίηση της πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς του τόπου μας, διασώζοντας ιστορικά τοπόσημα της πόλης και δημιουργώντας νέα.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι σε αυτή την κατεύθυνση υλοποιούνται:

Κτίριο παλαιού Αρσάκειου: Το κτήριο. που έχει συνδεθεί με την ιστορική και κοινωνική διαδρομή της πόλης, κατέρρεε εγκαταλελειμμένο μέχρι το 2018,που άρχισε το έργο πλήρους αποκατάστασης και ενεργειακής αναβάθμισης, συνολικού προϋπολογισμού 3.100.000,00 ευρώ που καλύφθηκε από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ «Πρόγραμμα Δυτική Ελλάδα 2014-2020» και ιδίους πόρους του Δήμου. Από το 2004, η Πάτρα διαθέτει ένα ισχυρό τοπόσημο και ένα Δημαρχείο κόσμημα για την πόλη, αντάξιο της ιστορίας της.


Κλίμακες ιστορικού κέντρου Πάτρας: Οι διατηρητέες κλίμακες του ιστορικού κέντρου, των οδών Αγίου Νικολάου, Γεροκωστοπούλου, Πατρέως και Τριών Ναυάρχων που συνδέουν την Άνω με την κάτω πόλη, εντάχθηκαν στην ολοκληρωμένη αστική ανάπτυξη του ιστορικού κέντρου αποκαταστάθηκαν από τις φθορές του χρόνου, φωτίστηκαν και αποδόθηκαν λειτουργικές και ασφαλείς. Σήμερα οι σκάλες της Αγ. Νικολάου, ένα από τα πλέον δυνατά τοπόσημα της Πάτρας, δεσπόζουν στο ιστορικό κέντρο έχοντας αποκτήσει την παλαιά αρχοντιά τους. Το έργο εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ «Πρόγραμμα Δυτική Ελλάδα 2014-2020».


Παλαιά Σφαγεία: Ο Δήμος Πατρέων έδωσε ζωή και περιεχόμενο στο κατεστραμμένο "κουφάρι" των Παλαιών Σφαγείων που παρέλαβε το 2014 λεηλατημένο από τους «επενδυτές» που το είχαν μισθώσει.

Από το 2020 και με την ολοκλήρωση του προγράμματος Sparc που χρηματοδοτήθηκε από το επιχειρησιακό πρόγραμμα «Ευρωπαϊκή Εδαφική Συνεργασία – InterregGreece – Italy 2014 – 2020», ο χώρος στεγάζει τον καρναβαλικό οργανισμό, φιλοξενεί ετήσια εκπαιδευτικά εργαστήριά για τους μαθητές της πόλης μας με αντικείμενο το Καρναβάλι και τον Καραγκιόζη. Παράλληλα, απέκτησε ζωή φιλοξενώντας εκθέσεις, πολιτιστικές δράσεις, συναυλίες και συνέδρια.
Με την υλοποίηση της Προγραμματικής Σύμβασης Πολιτισμικής ανάπτυξης ο πολυχώρος των Παλαιών Σφαγείων θα γίνει κέντρο μελέτης και αναφοράς για το καρναβάλι και το Θέατρο Σκιών

Παλαιό Δημοτικό Νοσοκομείο: το επίσης ιστορικό κτίριο του παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου, έργο του Δανού αρχιτέκτονα Ch. Hansen, που λειτούργησε ως νοσοκομείο της πόλης από το 1872 έως το 1973, αποκαθίσταται και μετατρέπεται σε Εκθεσιακό – Μουσειακό χώρο.
Το έργο είναι προϋπολογισμού 10.696.860 ευρώ και η πίστωση προέρχεται από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.

Μετά την αποκατάσταση το κτίριο θα λειτουργήσει ως Ψηφιακό Κέντρο Οπτικοακουστικής Κληρονομιάς της πόλης, με διαμορφωμένους εκθεσιακούς χώρους, Εργαστήρια καλλιτεχνικής δημιουργίας, μικρό Συνεδριακό Κέντρο, χώρους πολλαπλών χρήσεων, γραφεία, καφέ – εστιατόριο και βοηθητικούς χώρους.

Α.Σ.Ο.:Ο Δήμος αποκαθιστά το εγκαταλειμμένο βιομηχανικό συγκρότημα του Αυτόνομου Σταφιδοπαραγωγικού Οργανισμού (Α.Σ.Ο).
Οι νέες χρήσεις του κτιρίου έχουν ως στόχο την αποκατάσταση και επαναπροσδιορισμό, της ταυτότητας του χώρου, με τη διαμόρφωση ενός πολυχώρου που θα περιλαμβάνει πολιτιστικούς, αθλητικούς, εκθεσιακούς και χώρους ψυχαγωγίας. Το έργο θα συμβάλει στην ανάπλαση και αναβάθμιση της ευρύτερης περιοχής, την δημιουργία ενός τοπόσημου – σημείου αναφοράς, τόσο των κατοίκων της Πάτρας όσο και των επισκεπτών της.
Ο προϋπολογισμός του έργου είναι 7.900.000,00€ με χρηματοδότηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Έλος Αγυιάς: Η Δημοτική Αρχή έθεσε σε προτεραιότητα την ανάπλαση – αξιοποίηση του camping έλους Αγυιάς, εμβαδού περίπου 225 στρεμμάτων. Η περιοχή μετατράπηκε σε Οικολογικό Πάρκο με ένα δίκτυο διαδρομών περιπάτου που αποτελούν έναν πολυσύχναστο προορισμό αναψυχής για τους κατοίκους και έναν οικολογικό πολιτισμικό χώρο που έχει τη δυναμική ενός ισχυρού τοπόσημου για την Πάτρα. Το έργο ήταν προϋπολογισμού 3.145.500,00€ και εντάχθηκε στο ΕΤΠΑ – Επιχειρησιακό πρόγραμμα «Δυτική Ελλάδα 2014-2020»


Συντήρηση πλατείας Βασίλεως Γεωργίου Α΄ στην Πάτρα.
Το έργο συντήρησης της πλατείας Γεωργίου, που θα αρχίσει στους πρώτους μήνες του 2026, είναι προϋπολογισμού 853.100,00 €. Ο Δήμος εξασφάλισε χρηματοδότηση από το Πράσινο Ταμείο και θα κάνει μία συνολική παρέμβαση συντήρησης αναβάθμισης της ιστορικής πλατείας που αποτελεί το διαχρονικό τοπόσημο της Πάτρας.

Ολοκληρωμένη Αστική Ανάπλαση ιστορικού κέντρου Άνω πόλης.
Ο Δήμος παρεμβαίνει σε μια επιφάνεια συνολικού εμβαδού περίπου 170 στρεμμάτων στην Άνω πόλη και φέρνει την αισθητική αναβάθμιση αλλά και την αναζωογόνηση της ιστορικής περιοχής που ταυτίζεται με τη δημιουργία της παλαιάς Πάτρας. Το έργο είναι προϋπολογισμού8.740.000,00 ευρώ, που χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ “Επιχειρησιακό Πρόγραμμα "Δυτική Ελλάδα 2014-2020"στα πλαίσια του προγράμματος Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης του Δήμου Πατρέων.

Ολοκληρωμένη Αστική Ανάπλαση ιστορικού κέντρου Κάτω πόλης:
Ο Δήμος Πατρέων αποκαθιστά εξ ολοκλήρου το ιστορικό κέντρο της πόλης μέσα από ένα εκτεταμένο πρόγραμμα πεζοδρομήσεων, και αναβάθμισης του φωτισμού, του πρασίνου και του αστικού εξοπλισμού. Η αναζωογόνηση του ιστορικού κέντρου της Πάτρας έχει στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων, αλλά και την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς καθώς μέσα τη χάραξη τριών διαδρομών περιπάτων θα επιτυγχάνεται η περιήγηση στο σύνολο των αξιόλογων μνημείων της αρχαίας και νεότερης ιστορίας της πόλης. Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στο ποσό των 11.912.360,00€ και εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ - Επιχειρησιακό Πρόγραμμα "Δυτική Ελλάδα 2014-2020" στο πλαίσιο του προγράμματος Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης του Δήμου Πατρέων.

Αναβάθμιση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πατρών: Ένα ακόμη κτίριο που συνδέθηκε με την πολιτιστική διαδρομή της Πάτρας, αυτό που στεγάζει τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών, αναβαθμίζεται και εκσυγχρονίζεται για να ανταποκριθεί στον σύγχρονο πολιτιστικό και κοινωνικό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει, όχι μόνο στην τοπική κοινωνία αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, ειδικά για τα παιδιά και τη νεολαία. Το πρώτο υποέργο που αφορά τη συντήρηση, ανακαίνιση και ενεργειακή αναβάθμιση της Βιβλιοθήκης είναι προϋπολογισμού 2.436.800 ευρώ και αρχίζει μέσα στο 2026. Το έργο είναι ενταγμένο στο ΕΣΠΑ 2021-2027, «Πρόγραμμα Δυτική Ελλάδα».


Η Δημοτική Αρχή συνεχίζει με έργα που προστατεύουν την ιστορική και αρχιτεκτονική μας κληρονομιά, για να τα απολαμβάνει ο πατραϊκός λαός και τα παιδιά μας.



















ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΉ ΟΜΑΔΑ












https://www.facebook.com/photo/?fbid=3925429257731841&set=pb.100007944153245.-2207520000&locale=el_GR
Εδώ οι πατρινοι -ές ..αποδοκιμάζουν τη Δημ Αρχή των μπολσεβίκων 😃






Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2025

Να δούμε τα γεγονότα της Κρήτης μέσα από τη ''ματιά'' του Νίκου Καζαντζάκη;

 


Konstantinos Mpourxas

2 ώρ.·

Να δούμε τα γεγονότα της Κρήτης μέσα από τη ''ματιά'' του Νίκου Καζαντζάκη;
Όλους θα τους ακούσουμε αυτές τις μέρες — απ’ τη μεριά των κρατούντων και των αστικών ΜΜΕ — να εντοπίζουν αιτίες, να προτείνουν λύσεις… κι όλα, όπως συνήθως, θα παραμείνουν όπως έχουν, μέχρι το επόμενο μακελειό.
Κι όμως, τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.
Όλα μπορεί να τα διορθώσει ο άνθρωπος προς το καλύτερο — αρκεί να το προσπαθήσει κι αρκεί να πολεμήσει τις αιτίες που τα δημιουργούν !
Ο Νίκος Καζαντζάκης, ο μεγάλος αυτός Κρητικός, υπήρξε παρών σε μια τέτοια μεγάλη μάχη:
τη μάχη του ανθρώπινου είδους με την αμορφωσιά, τις προλήψεις, τον αναλφαβητισμό, τις δεισιδαιμονίες, τις θρησκευτικές προκαταλήψεις, τις εθνικιστικές έριδες, τις βεντέτες και χίλιες δυο άλλες καταστάσεις που εμπόδιζαν τον άνθρωπο να σηκωθεί απ’ τα τέσσερα πόδια στα δύο και να κοιτάξει τον Ήλιο κατάματα.
Όχι!
Αυτή η μάχη δεν δόθηκε ποτέ στην Κρήτη από την εδώ αστική εξουσία — κι αυτός είναι ο λόγος που βλέπουμε και σήμερα όσα βλέπουμε.
Ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν παρών σε μάχες, αλλά σε μια άλλη χώρα.
Έζησε για δύο χρόνια στη νεοσύστατη τότε Σοβιετική Ένωση, λίγα μόλις χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, παρακολουθώντας από κοντά τις προσπάθειες της πρώτης λαϊκής εξουσίας και του πρώτου εργατικού κράτους στον κόσμο να ανυψώσει τον άνθρωπο και την κοινωνία !
«Από το 1925 έως το 1930 πήγα τρεις φορές στη Σοβιετική Ρουσία κι έμεινα συνολικά δύο χρόνια, γυρίζοντας από το Μινσκ ως το Βλαδιβοστόκ κι από το Μούρμανσκ ως την Μπουχάρα και το Εσματζίν», έγραφε ο Καζαντζάκης.
Όσα βλέπει και ζει σ’ αυτά τα ταξίδια τον εντυπωσιάζουν και τα καταγράφει, παίρνοντας θέση στη μεγάλη διαπάλη ανάμεσα στους δύο κόσμους:
τον κόσμο της προόδου και τον κόσμο της καθυστέρησης.
«Λέω την αλήθεια όπως την είδαν τα μάτια μου.
Η στιγμή που περνούμε είναι τόσο κρίσιμη, που κάθε ψευτιά ή αποσιώπηση της αλήθειας θα ήταν ατιμωτική.» έγραφε
Ο Καζαντζάκης εντυπωσιάζεται από την προσπάθεια εξάλειψης του αναλφαβητισμού, από τη στάση του σοσιαλιστικού κράτους απέναντι στις εθνότητες, από την προσπάθεια να γίνει η επιστήμη προσιτή στο λαό — και φυσικά από το ίδιο το σοβιετικό σχολείο.
«Όλες μας οι ελπίδες, μου έλεγαν συχνά, κρέμονται από τη μόρφωση του λαού.
Ο φωτισμός του λαού, που για όλα τα αστικά κράτη είναι ο μεγάλος κίνδυνος,
για μας είναι η μόνη σωτηρία.»
Γι’ αυτό, μια από τις πρώτες φροντίδες των μπολσεβίκων ήταν να μάθουν ανάγνωση και γραφή στα εκατομμύρια των αναλφάβητων.
Συστάθηκαν χιλιάδες σύλλογοι με τον τίτλο «Κάτω οι αναλφάβητοι!», που γύριζαν από χωριό σε χωριό, μάθαιναν γράμματα στους κατοίκους και τους ανέθεταν να διδάξουν άλλους.
Φοιτητές, δάσκαλοι, εργάτες, υπάλληλοι — όλοι συμμετείχαν.
Ξέσπασε μια ιερή σταυροφορία ενάντια στον αναλφαβητισμό.
Εγραφε ο Καζαντζάκης «Ένας φίλος μου, ανώτερος υπάλληλος του Κομισαριάτου Υγιεινής, με πήγε απόψε να παρακολουθήσω μια εντελώς πρωτότυπη διαφωτιστική προπαγάνδα.
Μια μεγάλη αίθουσα κοντά σ’ ένα εργοστάσιο, γεμάτη εργάτες κι εργάτριες...
Ξάφνου πέρα η αυλαία άνοιξε: αίθουσα δικαστηρίου. Ένα μακρύ τραπέζι σκεπασμένο με κόκκινο πανί, καθίσματα υψηλά, κόκκινα, και στους τοίχους οι εικόνες του Λένιν, του Μαρξ και της Ρόζας Λούξεμπουργκ.
Ο φίλος μου μου εξηγούσε:
— Είναι τα δικαστήρια της Υγιεινής. Θα δείτε ένα δράμα να παίζεται.
Τώρα θα ’ρθουν οι τρεις δικαστές, ο εισαγγελέας κι οι συνήγοροι — όλοι γιατροί και γιατρίνες που, άμα τελειώσει η δουλειά τους το βράδυ, αναλαμβάνουν να παριστάνουν μπροστά στους εργάτες και τους χωρικούς ορισμένα έργα για να διαφωτίσουν το λαό και να τον κάνουν να προφυλάγεται από διάφορες αρρώστιες.
Όλοι τούτοι οι εργάτες κι οι εργάτριες ήρθαν εδώ, όχι για να δουν απλώς και να περάσει η ώρα τους, μα για να κρίνουν, να επέμβουν στο δράμα, να βγάλουν απόφαση. Είναι οι ένορκοι.
Τη στιγμή εκείνη μπήκαν οι τρεις δικαστές — γιατροί, ο εισαγγελέας κι οι δικηγόροι. Ο πρόεδρος χτύπησε το κουδούνι· η δίκη άρχιζε.
Ήρθε ο κατηγορούμενος — ένας εργάτης που παντρεύτηκε, μετέδωσε αρρώστια στη γυναίκα του κι εκείνη πέθανε στη γέννα. Χλωμός, ντροπιασμένος, ομολόγησε το σφάλμα του και ζητούσε επιείκεια.
Ήρθε η πεθερά του, μια ψηλή εργάτρια, αντρογυναίκα, απάγγειλε δριμύ κατηγορητήριο και ζήτησε να καταδικαστεί ο φονιάς της θυγατέρας της.
Ήρθαν οι μάρτυρες, μίλησε ο εισαγγελέας, αγόρευσαν οι δικηγόροι.
Το ακροατήριο παρακολουθούσε με αγωνία· συμφωνούσαν, διαφωνούσαν, μοιράζονταν οι γνώμες. Το δράμα τούτο δεν ήταν ψεύτικο παιχνίδι φαντασίας, μα ζωντανό, παρμένο απ’ τη βασανισμένη ζωή τους.
Η διαδικασία τελείωσε. Ο πρόεδρος υπέβαλε τα ερωτήματα στους ενόρκους, σε όλο το ακροατήριο:
α) Είναι ένοχος ο κατηγορούμενος γιατί, πριν παντρευτεί, πήρε αρρώστια;
— Οι άντρες φώναζαν: Όχι!
— Οι γυναίκες, αποφασιστικά: Ναι!
β) Είναι ένοχος γιατί, πριν γιατρευτεί, παντρεύτηκε και μετέδωσε την αρρώστια;
— Όλοι, άντρες και γυναίκες, αποκρίθηκαν: Ναι!
γ) Υπάρχουν ελαφρυντικά;
Δέκα λεπτά βάσταζε, όλο πάθος, η σύσκεψη για να δοθεί απάντηση.
Οι γυναίκες ανήλεες — κάθε μια ίσως συλλογούμενη τις δικές της δυστυχίες — δεν δέχονταν ελαφρυντικά.
Οι άντρες ήταν πιο επιεικείς· έλεγαν πως, αφού μετάνιωσε, πρέπει να συχωρεθεί.
— Θα τον συχωρούσα, φώναξε μια γριά εργάτισσα σηκώνοντας το χέρι, αν η μετάνοιά του ανάσταινε την πεθαμένη γυναίκα!
Η κραυγή αυτή της γριάς νίκησε.
Όταν πια εξεδόθηκε η καταδικαστική απόφαση και διαλύθηκε η συνεδρία, όλα τα πρόσωπα ήταν ξαναμμένα· όλες οι ψυχές είχαν ζήσει, φρίσσοντας, το τρομερό καθημερινό δράμα.
Ο γιατρός που παρίστανε τον πρόεδρο του δικαστηρίου μού είπε:
— Μεγάλη είναι η επιτυχία της προπαγάνδας τούτης. Περισσότερο απ’ τη διάλεξη, τον κινηματογράφο ή το βιβλίο, επιδρά και φωτίζει το λαό.
Έχουμε απαρτίσει ειδικό ρεπερτόριο από γνωστά έργα που διασκευάσαμε κι απλοποιήσαμε: την Πόρνη του Μαργκερίτ, τους Συφιλιδικούς του Μοπασάν, τους Βρικόλακες του Ίψεν κ.λπ.
Άλλα πάλι είναι απλοϊκά πρωτότυπα έργα που σκοπό έχουν να διαφωτίσουν τους εργάτες και τους χωρικούς για τα ολέθρια αποτελέσματα της φθίσης, του αλκοολισμού, της μαλάριας και της ακαθαρσίας.
Βλέπετε, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να χύσουμε λίγο φως και να δώσουμε λίγη ευτυχία στο λαό. Θα θέλαμε το φως τούτο να ’ταν αφθονότερο, η εξέλιξη γοργότερη, η σωτηρία πιο κοντά μας.
Μα πάντα έτσι — με αγώνα, πολύ σιγά — προχωράει το φως...
Μεσάνυχτα ακόμα, προχωρούσα με το φίλο μου στους χιονισμένους δρόμους και τον άκουγα να μου εξιστορεί την οργάνωση και τη δράση του Κομισαριάτου της Υγιεινής.
Απέραντη είναι η Ρουσία κι ο λαός μας βυθισμένος στην αμάθεια και στην πρόληψη.
Σας αναφέρω δυο γεγονότα για να δείτε:
— Το 1923 ανακαλύψαμε, σε μια γωνιά της Σιβηρίας, μια άγνωστη φυλή, τέλεια απομονωμένη. Το νερό το χρησιμοποιούσαν μόνο για να πίνουν· ποτέ για να πλένουν το σώμα. Ο πρώτος που λούστηκε, πέθανε. Κι όλη η φυλή αναθεμάτισε τα κακά δαιμόνια που τους φέρναμε.
— Σε πολλά χωριά, οι μουζίκοι, όταν μετοικούν ή ταξιδεύουν, παίρνουν μαζί τους ψείρες για φυλακτό. Πιστεύουν πως τα φρικτά αυτά παράσιτα ενσαρκώνουν τα πνεύματα των προγόνων.»
Όλες αυτές οι εμπειρίες του Νίκου Καζαντζάκη από τη διετή του παραμονή στη Σοβιετική Ένωση είναι καταγεγραμμένες στο βιβλίο του
«Ταξιδεύοντας: Ρουσία»,
ένα έργο που αξίζει να αναζητήσει και να διαβάσει κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος.
Διαβάζοντάς το, μπορεί να κατανοήσει πώς ξεκίνησε η Σοβιετική Ένωση και πώς κατάφερε σε λιγα μολις χρόνια να ανεβάσει το λαό της σε αξιοζήλευτα, για τον παγκόσμιο πολιτισμό, επίπεδα.
Διαβάζοντάς το και μέσα από τις σκέψεις του Καζαντζάκη καταλαβαίνει κανείς πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για τον άνθρωπο — αρκεί αυτός να θελήσει να αποτινάξει βάρβαρες αντιλήψεις αιώνων, να σηκωθεί στα δύο του πόδια και να κοιτάξει τον Ήλιο κατάματα.
Όμως για να συμβεί αυτό, θα ήταν δύσκολο — για να μην πούμε αδύνατο — αν ο άνθρωπος δεν φρόντιζε να εχει δίπλα του συμπαραστάτη και την κατάλληλη πολιτική εξουσία και το κατάλληλο κράτος !
Γιατί, όπως αποδείχτηκε όλα αυτά τα χρόνια, η αστική εξουσία στην Ελλάδα και το αστικό ελληνικό κράτος όχι μόνο απέτυχαν οικτρά να καλλιεργήσουν τη γνώση, την ανθρωπιά και τη συλλογικότητα μέσα στην κοινωνία αλλά ούτε καν ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτό.
Μάλλον για το αντίθετο ενδιαφέρθηκαν και βλέπουμε όλα αυτά που βλέπουμε σήμερα, κι οχι μόνο στην Κρήτη !
Ενα είναι σίγουρο !
Μόνο με τον λαό στην εξουσία και ενα λαικο κράτος συμπαραστάτη ολη αυτή η κοινωνική καθυστέρηση θα γίνει παρελθόν και ο άνθρωπος θα ζήσει σαν άνθρωπος !!
(Αποσπάσματα της ανάρτησης είναι απο παλιότερα φύλλα του Ριζοσπάστη Περισσότερα για την παρουσία του Καζαντζάκη στην Σοβιετική Ενωση και τα γραπτά του στα λινκ του Ριζοσπάστη στα σχόλια ! ) @ακόλουθοι
RIZOSPASTIS.GR
www.rizospastis.gr

www.rizospastis.gr

RIZOSPASTIS.GR
www.rizospastis.gr

www.rizospastis.gr